Woonlandschappen

Het Nederlandse landschap heeft een rijke traditie als het gaat om wonen in het landschap. Dorpen, buurtschappen en gehuchten zijn van oudsher vervlochten met het landschap. Hetzelfde geldt voor boerenerven, buitens en landgoederen.
Wanneer het gaat over rode functies in het buitengebied wordt al snel gesproken over verstedelijking van het platteland en aantasting van het landschap. De studie woonlandschappen wil aantonen dat het anders kan. Hoe kan bouwen in het landelijk gebied gecombineerd worden met landschappelijke en ruimtelijke kwaliteitswinst?

Om de mogelijkheden en beperkingen hiervan in beeld te krijgen is geëxperimenteerd met een tweetal locaties ten noorden van Deventer: de dorpsomgeving van Wesepe en de landgoederenzone langs de Soestwetering.

Voor beide locaties is een strategie ontwikkeld. De basis bestaat uit een landschappelijk raamwerk waarmee de onderscheidende karakteristieken van het landschap versterkt worden. Vervolgens zijn bouwstenen ontwikkeld, die kunnen bijdragen aan realisatie van het raamwerk. Elke bouwsteen vormt als het ware een stukje woonomgeving, bestaand uit woning(en), beplantingen en ontsluiting. Per bouwsteen gelden spelregels over grootte, vorm en positie van zowel de woningen als het groen.